Z krainy śmierci przybyły istoty,
przybyły lodowe piękności.
Przybyły po łup swój, na służbę ponurą
złodziejki magicznych zdolności.
Trzykrotny dźwięk dzwonów przywołał śmierć.

Powabnych kształtów, choć z rzadka widziane,
na iskrze wiatr niesie je w skok.
To nową królowa żywią gałązkami,
to zaś nawiedzają mrok.
Trzykrotny dźwięk dzwonów przywołał śmierć.

Jednych całują, innych przywołują,
płynąc na rzece, na wzburzonej fali wód.
Uparcie głoszą, że dotkniętym przez nie
grób przypada, ciemny grób.
Trzykrotny dźwięk dzwonów przywołał śmierć.

Grasują, polują, i tańczą gromadnie,
by spełnić swe mroczne pragnienie,
zły czar rzucają, w cudny trans wprawiają,
a potem sycą nowe królowej płomienie.
Trzykrotny dźwięk dzwonów przywołał śmierć.

Aż wodospad osuszył
i trzykrotnie zabrzmiały dzwony,
aż wezwanie wygłosił
i domagał się ceny.
Trzykrotny dźwięk dzwonów przywołał śmierć.

Czarowały i wabiły,
i omotać próbowały,
lecz w Grace przyzwał je
i duszę dostały.
Dzwony umilkły i Góra je zabił.
I Góra pogrzebał je.